شعر

خاکی:

بيا درويش بشيم خاكي و بي ريا شيم
بغض تن را بشكنيم از من وما رها شيم
بيا پروانه صفت به دور هم بگرديم
زير چتر معرفت يك دل و يك صدا شيم
زندگي با كبرصفا نداره
عالم فاني بقاء نداره
اونهايي كه خاكي اند
عاشق دل پاكي اند
پيش خدا عزيزنو
شاه و گدا نداره
اونهايي كه خاكي اند
عاشق دل پاكي اند
پيش خدا عزيزنو
شاه و گدا نداره
افتاده شو مغرور نباش
پروانه شو بي نور نباش

اينهمه به مال ومنالت نناز
يا اينكه به حسن جمالت نناز
دو روز د نيا كه منم نداره
خوردن حرص بيش و كم نداره
اونهايي كه خاكي اند
عاشق دل پاكي اند
پيش خدا عزيزنو
شاه و گدا نداره
اونهايي كه خاكي اند
عاشق دل پاكي اند
پيش خدا عزيزنو
شاه و گدا نداره
افتاده شو مغرور نباش
پروانه شو بي نور نباش

زندگي بذر محبت كاشتن
نه به ناداري و نه به داشتن
حاصل عمر گرانمايه ما نامي نيك به جا گذاشتن
حاصل عمر گرانمايه ما نامي نيك به جا گذاشتن
زندگي با كبرصفا نداره
عالم فاني بقاء نداره
اونهايي كه خاكي اند
عاشق دل پاكي اند
پيش خدا عزيزنو
شاه و گدا نداره
اونهايي كه خاكي اند
عاشق دل پاكي اند
پيش خدا عزيزنو
شاه و گدا نداره
افتاده شو مغرور نباش
پروانه شو بي نور نباش
جانانه شو منفور نباش
افتاده شو مغرور نباش
پروانه شو بي نور نباش

آخرین تلاش:

این آخرین تلاشمه
واسه بدست آوردنت
باور کن این قلب و نرو
این التماس آخره
چقدر می خوای تو بشکنی
غرور این شکسته رو
هر چی میخوای بگی بگوووووو
اما بهم نگو برووو
این دل و عاشقش نکن اگه منو
دوست نداری
راحت بگو اگه می خوای
قلبه منو جا بذاری
دلم پر از شکایته
اما صدام در نمیاد
می ترسم از دست بری
کاری ازم بر نمیاد
این آخرین تلاشمه
واسه بدست آوردنت
باور کن این قلب و نرو
این التماس آخره
چقدر می خوای تو بشکنی
غرور این شکسته رو
هر چی میخوای بگی بگو
اما بهم نگو برو
***نرو نذار که بعد از این دنیا به عشق شک بکنه....هر کی دلش جای دیگست عشق و بخواد ترک بکنه
نفس زدم از ته دل ..معصوم این قلب به خدا...نذار بشه محال واسش باور عشق آدما****
مرگ دلم پایه توآه
اگه ازش حذرکنی
لب تر کنی رفیقتم
کافیه با ما سر کنی
مرگ دلم پایه توآه
اگه ازش حذرکنی
لب تر کنی رفیقتم
کافیه با ما سر کنی
این دل و عاشقش نکن اگه منو
دوست نداری
راحت بگو اگه می خوای
قلبه منو جا بذاری
دلم پر از شکایته
اما صدام در نمیاد
می ترسم از دست بری
کاری ازم بر نمیاد

گل بانو:

آی گل بانو ای گل باغ مشرق
از عشق میگم گوش کن به حرف عاشق
تا دیدمت گفتم خدا چی ساخته
طفلی دلم بد جور خودش رو باخته
آی گل بانو ای گل باغ مشرق
از عشق میگم گوش کن به حرف عاشق
تا دیدمت گفتم خدا چی ساخته
طفلی دلم بد جور خودش رو باخته

عاشق شدم اما چ بی اجازه
راهی ام و راه سفر درازه
دارم میرم سفر کنم به گیسوت
همسفرام اون دو تا چشم و ابروت

آی گل بانو شاخه ی غنچه بسته
قد و بالات سرو به گل نشسته
یه کاری کن امشبو فردا کنم
تو عطر تو خودم رو پیدا کنم
آی گل بانو شاخه ی غنچه بسته
قد و بالات سرو به گل نشسته
یه کاری کن امشبو فردا کنم
تو عطر تو خودم رو پیدا کنم

عاشق شدم اما چ بی اجازه
راهی ام و راه سفر درازه
دارم میرم سفر کنم به گیسوت
همسفرام اون دو تا چشم و ابروت

آسمونت عاشق ترین فیروزه
هر روز اون ابی تر از دیروزه
خورشید چه رندانه میاد سراغت
که گرم بشه از اون نگاه داغت
عاشق شدم اما چ بی اجازه
راهی ام و راه سفر درازه
دارم میرم سفر کنم به گیسوت
همسفرام اون دو تا چشم و ابروت

آی گل بانو ای گل باغ مشرق
از عشق میگم گوش کن به حرف عاشق
تا دیدمت گفتم خدا چی ساخته
طفلی دلم بد جور خودش رو باخته
آی گل بانو ای گل باغ مشرق
از عشق میگم گوش کن به حرف عاشق
تا دیدمت گفتم خدا چی ساخته
طفلی دلم بد جور خودش رو باخته

عاشق شدم اما چ بی اجازه
راهی ام و راه سفر درازه
دارم میرم سفر کنم به گیسوت
همسفرام اون دو تا چشم و ابروت

گل گشت:

سال ها تو زندگي گشتم و گشتم
دنبال نيمه گم شدم ميگشتم
اما قصه دلم وقتي شيرين شد
كه به گل گشت اومدي تو سرنوشتم
از همون شب قشنگ آشنايي
كه گذاشتي دست تو دستم گر گرفتم
هنوز اما شب و روز ياد تو هستم
باتو بودم با تو هستم با تو هستم
گل افشون كن گل افشون
نكن عشقت رو پنهون
شب شادي و شوره
برقص و گل برافشون

گل افشون كن گل افشون
نكن عشقت رو پنهون
شب شادي و شوره
برقص و گل برافشون

سال ها تو زندگي گشتم و گشتم
دنبال نيمه گم شدم ميگشتم
اما قصه دلم وقتي شيرين شد
كه به گل گشت اومدي تو سرنوشتم

از همون شب قشنگ آشنايي
كه گذاشتي دست تو دستم گر گرفتم
هنوز اما شب و روز ياد تو هستم
باتو بودم با تو هستم با تو هستم

تو مهموني يه مهتاب
رو گل فرش ستاره
خداي عشق بيداره
هـــواي مــارو داره

تو مهموني يه مهتاب
رو گل فرش ستاره
خداي عشق بيداره
هـــواي مــارو داره

سال ها تو زندگي گشتم و گشتم
دنبال نيمه گم شدم ميگشتم
اما قصه دلم وقتي شيرين شد
كه به گل گشت اومدي تو سرنوشتم

یگانگی:

ای عاشقان ای عاشقان
گلایه دارم از جهان
نا مردمی از هر کران
آتش به دل ها می زند
آتش به دل ها می زند

همچون زمین و آسمان
ستاره های خون چکان
رنگ مصیبت هر زمان
بر سینه ی ما می زند
آتش به دل ها می زند

دنیا به کام اهل ناز
ما بیدلان اهل نیاز
این قلب خونین باغ ما
داغ شقایق داغ ما

ای عاشقان ای عاشقان
گلایه دارم از جهان
نا مردمی از هر کلام
آتش به دل ها می زند
آتش به دل ها می زند

(آتش به دلها می زند
آتش به دلها میزند)

ما خسته از رنگ و ریا
با درد هر داغ آشنا
این آسمان را پر خروش
روی زمین را بی دروغ

حالی ز کین می خواستیم
نیک و نبین می خواستیم
زیباترین می خواستیم
کی اینچنین می خواستیم

روزی که قلب این جهان
با عشق و آزادی زند
دنیا به روی مردمان لبخندی از شادی زند

ای عاشقان، ای عاشقان
از یاد ما یاد آورید
دل دادگان،دل دادگان
با یاد ما داد آورید
از یاد ما یاد آورید

(با یاد ما داد آورید
از یاد ما یاد آورید)

شادا که با یگانگی
از بند غم رها شوی
به رسم قد بیگانگی
من و تو با هم ما شویم

شادا به روزی اینچنین
چون ما چنین می خواستیم
آری همین می خواستیم
آری همین می خواستیم

ای عاشقان ای عاشقان
گلایه دارم از جهان
نا مردمی از هر کران
آتش به دل ها می زند
آتش به دل ها می زند

(آتش به دل ها می زند
آتش به دل ها می زند)

آتش به دل ها می زند
آتش به دل ها می زند


(آتش به دل ها می زند
آتش به دل ها می زند)

سلام:

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست
سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست
تو یه رویای کوتاهی دعای هر سحرگاهی
شدم خام عشقت چون مرا اینگونه میخواهی
شدم خام عشقت چون مرا اینگونه میخواهی

من آن خاموش خاموشم که با شادی نمیجوشم
ندارم هیچ گناهی جز که از تو چشم نمی پوشم
تو غم در شکل آوازی شکوه اوج پروازی
نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی
نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی

مرا دیوانه میخواهی ز خود بیگانه میخواهی
مرا دلباخته چون مجنون ز من افسانه میخواهی
شدم بیگانه با هستی زخود بیخود تر از مستی
نگاهم کن نگاهم کن شدم هر آنچه میخواستی
سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست
سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

بکش دل را شهامت کن مرا از غصه راحت کن
شدم انگشت نمای خلق مرا درس عبرت کن
بکن حرف مرا باور نیابی از من عاشق تر
نمیترسم من از اقرار گذشت آب از سرم دیگر
سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست
سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست
سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست
سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

چشمات:

رو به روی من و چشمات
انتظار یه چراغه
زیر سقفی که نجیبه
فرصت بوسه چه داغه
آینه های مهربونی
تو به تو تا بی نهایت
شونه هامون جای قضه
سرامون گرم رفاقت
کاشکی چشمات مال من بود
با یه رنگ عاشقونه
بغضمو بغل بگیری
با یه چشمک ، یه بهونه
کاشکی چشمات مال من بود
کاشکی چشمات مال من بود

روبه روی من و چشمات
اتفاقی پا به ماهه
چشمای تو سهم عشقه
چشمایی که سر پناهه
بوی عطر پیرهن تو
برد هوش از عطر شب بو
به نگاه تو حسود
چشمای قشنگ آهو
کاشکی چشمات مال من بود
با یه رنگ عاشقونه
بغضمو بغل بگیری
با یه چشمک ، یه بهونه
کاشکی چشمات مال من بود
کاشکی چشمات مال من بود

سمت و سوی وسعت تو
سمت و سوی آسمونه
حرف بارون با تنت نیست
حرف تو رنگین کمونه
داشتن تو یه قراره
بین قلب من و دریا
شور شعر و شوق شعری
دیدنت وقت تماشا
کاشکی چشمات مال من بود
با یه رنگ عاشقونه
بغضمو بغل بگیری
با یه چشمک ، یه بهونه
کاشکی چشمات مال من بود
کاشکی چشمات مال من بود

اشک عاشق:

کسی برای من وتو دلش نسوخت
دستامون از هم جدا دستای سرد
کسی برای آخر قصه ما
واسه مرگ عشقمون گریه نکرد
اشک عاشق دیدنی نیست
همه حرفا گفتنی نیست
رفتی اما عشقت هرگز
دیگه از یاد رفتنی نیست
اشک عاشق دیدنی نیست
همه حرفا گفتنی نیست
رفتی اما عشقت هرگز
دیگه از یاد رفتنی نیست

کسی برای من وتو دلش نسوخت
دستامون از هم جدا دستای سرد
کسی برای آخر قصه ما
واسه مرگ عشقمون گریه نکرد
اشک عاشق دیدنی نیست
همه حرفا گفتنی نیست
رفتی اما عشقت هرگز
دیگه از یاد رفتنی نیست
اشک عاشق دیدنی نیست
همه حرفا گفتنی نیست
رفتی اما عشقت هرگز
دیگه از یاد رفتنی نیست

گاهی وقتاست که سکوت ،
مثل یه عشق یه حس دوست داشتنیه
گاهی وقتاست که نگاه،
بیشتر از هزار تا حرف گفتنیه

گاهی وقتاست که سکوت ،
مثل یه عشق یه حس دوست داشتنیه
گاهی وقتاست که نگاه،
بیشتر از هزار تا حرف گفتنیه
کار تو اشک منو شمرد نه
دلو پس گرفتن و سپرد نه
کار من همیشه از تو گفتنه
دل من محکوم به شکستنه

((آواز))
" گفتی بگو عاشق و بیمار کیستی؟
من عاشق تو ام،تو بگو یار کیستی؟ "

گاهی وقتاست که سکوت ،
مثل یه عشق یه حس دوست داشتنیه
گاهی وقتاست که نگاه،
بیشتر از هزار تا حرف گفتنیه
کار تو اشک منو شمرد نه
دلو پس گرفتن و سپرد نه
کار من همیشه از تو گفتنه
دل من محکوم به شکستنه
اشک عاشق دیدنی نیست
همه حرفا گفتنی نیست
رفتی اما عشقت هرگز
دیگه از یاد رفتنی نیست
اشک عاشق دیدنی نیست
همه حرفا گفتنی نیست
رفتی اما عشقت هرگز
دیگه از یاد رفتنی نیست

عاشق خجالتی:

اون وقتا که عاشق بودم, یه عاشقه خجالتی

دستام مرکبی می شد, تموم مشقهام خط خطی

روم نمی شد بهت بگم دوست دارم یه عالمه

اما حالا از عاشقی هر چی بگم بازم کمه



روزگاری به هجران گذشت, فصل بهاران گذشت

طفلی دلم از دوریت یه لحظه آروم نگشت

عمر ما همچو آسان گذشت, بی سروسامان گذشت

هر لحظه ای از عمر من به یاد ایران گذشت



همونطوری که خدمتت عرض کردم

دو پا که داشتم, دو پا دیگه قرض کردم

واسه فرار از خودم, منی که عاشقت بودم

به دل سپردم عشقتو, روونه غربت شدم وا ا ا ا ی



آخه روم نمی شد بهت بگم دوست دارم یه عالمه

اما حالا از عاشقی هر چی بگم بازم کمه


آخه روم نمی شد بهت بگم دوست دارم شازده خانوم

اما حالا بدون فقط تو رو دارم شازده خانوم

یاور:

تویی که بفکر رفتنی
بفکر دل شکستنی
تو بودی که روز و شب
فقط فکر جدایی از منی
بجایی که ازارم کنی
پیش همه خوارم کنی
بجایی که گریونم کنی
منو پریشونم کنی

بیا و یاورم باش
امید اخرم باش
دلسوزیاتو دوست دارم
سایه ای بر سرم باش

همیشه تو بی وفا بودی
همیشه ازم جدا بودی
دنیا اگه زیر و رو میشه
فکر عذاب ما بودی
بیا وفا کن بسه بی وفایی
ما تو چه عالمی و تو کجایی
منتظر محبت تو هستم
به این امید یه عمریه نشستم

بیا و یاورم باش
امید اخرم باش
دلسوزیاتو دوست دارم
سایه ای بر سرم باش

تویی که بفکر رفتنی
بفکر دل شکستنی
تو بودی که روز و شب
فقط فکر جدایی از منی
بجایی که ازارم کنی
پیش همه خوارم کنی
بجایی که گریونم کنی
منو پریشونم کنی

بیا و یاورم باش
امید اخرم باش
دلسوزیاتو دوست دارم
سایه ای بر سرم باش

همیشه تو بی وفا بودی
همیشه ازم جدا بودی
دنیا اگه زیر و رو میشه
فکر عذاب ما بودی
بیا وفا کن بسه بی وفایی
ما تو چه عالمی و تو کجایی
منتظر محبت تو هستم
به این امید یه عمریه نشستم

بیا و یاورم باش
امید اخرم باش
دلسوزیاتو دوست دارم
سایه ای بر سرم باش

گلایه:

من از دست تو بردم شکایت به قناری

که من آواز عشقم ولی باور نداری

من از دست تو بردم شکایت به ستاره

که تو چشمات نداری برام یه تک اشاره

شکایت رو شکایت رو شکایت

از اینجا شا کیم تا بی نهایت

گلایه رو گلایه رو گلایه

چقدر دلگیرم از گوشه کنایه

من از دست تو بردم شکایت پیش مهتاب

که از گلدون چشمام چقدر چیدی گل خواب

من از دست تو بردم شکایت پیش خورشید

که عشقت در وجودم چقدر سوزنده تابید

شکایت رو شکایت رو شکایت

از اینجا شا کیم تا بی نهایت

گلایه رو گلایه رو گلایه

چقدر دلگیرم از گوشه کنایه

تو هر گلدون سنگی گل و گلناری انگار

تو چشم عاشق من فقط گل خواری انگار

تو هر گلدون سنگی گل و گلناری انگار

تو قلب نازک من فقط گل خواری انگار

شکایت رو شکایت رو شکایت

از اینجا شا کیم تا بی نهایت

گلایه رو گلایه رو گلایه

چقدر دلگیرم از گوشه کنایه

گریه:

حالا كه حوصلمون از خودمون سر رفته
حال قلباي شكسته رو به بدتر رفته
تا مياي بگي كه من با تو صداقت دارم
ميون قلب حقيقت نيش خنجر رفته
بذارين گريه كنم بذارين گريه كنم

عمر من فاصله را پيموده است
سرزنش كردن من بيهوده است
در شناسايي پاكي ز دلا
سهم من از همه كمتر بوده است
بذارين گريه كنم بذارين گريه كنم

روح من در قفس تن خسته
بغض راه نفسم را بسته
اشك بي تاب فرو ريختن است
در پي بر مژه آويختن است
حالا كه كوير دل سيل سراسيمه مي خواد
حالا كه سينه من صفاي آئينه مي خواد
حالا كه موج سراب از حد فرا تر رفته
از من اين پير فلك سينه پر كينه مي خواد
بذارين گريه كنم بذارين گريه كنم
بذارين گريه كنم بذارين گريه كنم

کاشکی شاه بودم:

میگم که کاشکی شاه بودم شاه تو قصه ها بودم
به فکر چاره ای واسه تموم آدما بودم
رو پشت بوم خونه ها تموم و گل میکاشتم
خونه فقیر و دارا ناودون طلا میذاشتم ناودون طلا میذاشتم
میگم که کاشکی شاه بودم شاه تو قصه ها بودم
به فکر چاره ای واسه تموم آدما بودم

میگفتم هر کی داره کبوتر و قناری
رها کنه به عشق روزای بی قراری
فقیرارو پول میدادم زندونیا رو آزاد
هرچی کویر خشک خودم میکردم آباد
میگم که کاشکی شاه بودم شاه تو قصه ها بودم
به فکر چاره ای واسه تموم آدما بودم

هر کس به دین و کیش خود سرگرم قوم و خویش خود
هر کس با اعتقادش منطق و عدل و دادش
هر کس با اعتقادش منطق و عدل و دادش
یه گلخونه یه میخونه سر تموم گذرا
واسه تموم عاشقا واسه همه رهگذرا
میگم که کاشکی شاه بودم شاه تو قصه ها بودم
به فکر چاره ای واسه تموم آدما بودم

یه مدرسه میساختم به قد هفتا دریا
که از تموم دنیا فقط بیان تماشا
هرکی عروسی میکرد هفتا شتر جحازش
مال و ملال و ثروت تا حد بی نیازش
میگم که کاشکی شاه بودم شاه تو قصه ها بودم
به فکر چاره ای واسه تموم آدما بودم

هر کس به دین و کیش خود سرگرم قوم و خویش خود
هر کس با اعتقادش منطق و عدل و دادش
هر کس با اعتقادش منطق و عدل و دادش
یه گلخونه یه میخونه سر تموم گذرا
واسه تموم عاشقا واسه همه رهگذرا
میگم که کاشکی شاه بودم شاه تو قصه ها بودم
به فکر چاره ای واسه تموم آدما بودم

{ فردمنش - دکلمه }
تو که میگی دوست دارم میگم که کاشکی شاه بودم
رو پشت بوم خونه ها تموم و گل میکاشتم
خونه فقیر و دارا ناودون طلا میذاشتم
میگم ، یه جمله دوست دارم ببین کجاها مارو برد
گنج سلیمون میدادی مارو به وجد نمیاورد

کمتر گله کن:

یه چیزی هست تو چشات

که دلم عاشق شور و حالشه

یه چیزی هست تو نگات

که دل اسیر من دنبالشه

تو واسه ام آب حیات

تو غزل هستی و من شاخ نبات

تاج عشقت رو سرم

دل من عاشق می میره برات

تو واسه ام آب حیات

تو غزل هستی و من شاخ نبات

تاج عشقت رو سرم

دل من عاشق می میره برات

دیگه کمتر گله یه زره کمتر گله کن

منو تو مال همیم یه کمی حوصله کن

دیگه کمتر گله یه زره کمتر گله کن

منو تو مال همیم یه کمی حوصله کن

باورم کن که یه روز مستی و میخونمون یکی میشه

قصه زندگی و حرفای عاشقونمون یکی میشه

دل وحشیم واسه تو میدونی که اهلی شده

دل من عشق و شناخت می بینی که روزگارم چی شده

دیگه کمتر گله یه زره کمتر گله کن

منو تو مال همیم یه کمی حوصله کن

دیگه کمتر گله یه زره کمتر گله کن

منو تو مال همیم یه کمی حوصله کن

دوست دارم نگاتو که قلبو به آتیش میکشه

دل بی قرارمو پس میزنه پیش میکشه

باورم کن که دلم یه خونه محبته

اوج عشق من به تو اون نور بی نهایته

دیگه کمتر گله یه زره کمتر گله کن

منو تو مال همیم یه کمی حوصله کن

دیگه کمتر گله یه زره کمتر گله کن

منو تو مال همیم یه کمی حوصله کن

ای دل ای دل:

دلم میگه با هم باشیم تو زندگی هم باشیم
دلداده و یه رنگ باشیم ای دل ای دل
زندگیمو دادم برات برای اون ساده گیات
شدم اسیر عشق باد ای دل ای دل
ای دل ای دل، ای دل ای دل
دل من نمیدونه عاشقی چه دردی
شب و روز نمیمونه ای دل ای دل
چرا آروم نداری شبا سامون نداری
قرار و پیمون نداری ای دل ای دل
ای دل ای دل، ای دل ای دل

منو میخوای چکار کنی بگیری باز رهام کنی
اسیر اشتبام کنی ای دل ای دل
تو که مثل خود منی نمیتونی دل بکنی
همینه که تو با منی ای دل ای دل
ای دل ای دل، ای دل ای دل

عاشق و دیوونتم من اسیر عشقت میمونم من
اینو خودم خوب میدون ای دل ای دل
قدر این عشق و ندونی تا ابد نا مهربونی
دلمو وای می سوزونی ای دل ای دل
عاشقی از ما گذشته عشق عاشق دیگه بسه
دل مارو باز شکست ای دل ای دل
قدر این عشق و ندونی تا ابد نا مهربونی
دلمو وای می سوزونی ای دل ای دل
دلم میگه با هم باشیم تو زندگی هم باشیم
دلداده و یه رنگ باشیم ای دل ای دل
زندگیمو دادم برات برای اون ساده گیات
شدم اسیر عشق باد ای دل ای دل
ای دل ای دل، ای دل ای دل
دل من نمیدونه عاشقی چه دردی
شب و روز نمیمونه ای دل ای دل
چرا آروم نداری شبا سامون نداری
قرار و پیمون نداری ای دل ای دل
ای دل ای دل، ای دل ای دل

شب:

اولین باری که در تو صورت خورشیدو دیدم

اولین باری که از عشق به ترانه میرسیدم

شب حیرت بود و جذبه شب شعله زدن برق

شب شاعر شدن گل شب زیبا شدن من

در دل من چه محشری بود

تبله های غزل چکیدن

روی نور و نهر بنفشه

چنگ شاد به تو رسیدن

ناگهان برق زد یه ستاره

ناگهان آبی شد تن من

ناگهان بغض کودکانه

ناگهان های های گریستن

توی سنگ سینه کوه

اگه اون شب دل من بود

لای بوته بوته خاک

چشم چشمه نسترن بود

وقتی که عشق با تمام

نفسش آمد به فریاد

دیگه فتوای سکوتم

میشکنه تو گریه ساز

بزن ای عشق ساز بزن باز

بزن ای عشق ساز بزن باز

چه هوای وسوسه ای بود

روی باغ تخیل من

از تو حوض بنفشه زنبق

ماهی دست تو گرفتم

ناگهان برق زد یه ستاره

ناگهان آبی شد تن من

ناگهان بغض کودکانه

ناگهان های های گریستن

دل شیطون:

از وقتي كه تو رو ديدم دل تو دلم نمونده
مرغ دلم عاشق شده و همش تو سينه خونده
هواش فقط هواي تو منو دنبالت كشونده

تقصير اين چشامه، نگاه بي حیامه
همش زير سر اين دل شيطون و بلامه
تقصير اين چشامه، نگاه بي حیامه
همش زير سر اين شيطون دل بلامه

اي آشناي من چرا ،چشمامو گريون ميكني
با غريبه ميري و اشكامو بارون ميكني
اينقده بي مهري نكن دلمو تو پر خون ميكني

تقصير اين چشامه، نگاه بي حیامه
همش زير سر اين دل شيطون و بلامه
تقصير اين چشامه، نگاه بي حیامه
همش زير سر اين شيطون دل بلامه


مي خوا م عزيز من باشي،يار و رفيق من باشي
منم مريض عشق تو،مي خوام طبيب من باشي
بزار كه مال تو باشم ،من پر و بال تو باشم
تموم لحظه هاي عمر ،فكر و خيال تو باشم

عاشقتم دوستت دارم ، به دوريت دل ندارم
اگه يه روز يارم بشي ، جون سر راهت مي ذارم

تقصير اين چشامه، نگاه بي حیامه
همش زير سر اين دل شيطون و بلامه
تقصير اين چشامه، نگاه بي حیامه
همش زير سر اين شيطون دل بلامه

از وقتي كه تو رو ديدم دل تو دلم نمونده
مرغ دلم عاشق شده و همش تو سينه خونده
هواش فقط هواي تو منو دنبالت كشونده

تقصير اين چشامه، نگاه بي حیامه
همش زير سر اين دل شيطون و بلامه
تقصير اين چشامه، نگاه بي حیامه
همش زير سر اين شيطون دل بلامه

اي آشناي من چرا ،چشمامو گريون ميكني
با غريبه ميري و اشكامو بارون ميكني
اينقده بي مهري نكن دلمو تو پر خون ميكني

تقصير اين چشامه، نگاه بي حیامه
همش زير سر اين دل شيطون و بلامه
تقصير اين چشامه، نگاه بي حیامه
همش زير سر اين شيطون دل بلامه

دیگه نکن گریه:

دیگه نکن گریه ما مال هم هستیم
ما رشته ی عمرو محکم به بستیم
دیگه نکن گریه چون روشنی پیداست
تا مال هم باشیم
آینده مال ماست آینده مال ماست

دیگه نکن گریه محتاج لبخندم
تا بخت بیاد خونه در رو نمی بندم
در پشت تاریکی رنگ سحر پیداست
از آرزو امشب در قلب من غوغاست
تا این خدای خوب چرخو میگردونه
این خونهء عشقم بی تو نمیمونه
تا این خدای خوب چرخو میگردونه
این خونهء عشقم بی تو نمیمونه

هر دو نه خوب خوب نه هر دو بد بودیم
رسم رفاقت رو ما نابلد بودیم
مست از جوونیها عاشق ولی مغرور
در امتحان خود ما هر دو رد بودیم
مست از جوونیها عاشق ولی مغرور
در امتحان خود ما هر دو رد بودیم
تا این خدای خوب چرخو میگردونه
این خونهء عشقم بی تو نمیمونه
تا این خدای خوب چرخو میگردونه
این خونهء عشقم بی تو نمیمونه

هر دو نه خوب خوب نه هر دو بد بودیم
رسم رفاقت رو ما نابلد بودیم
مست از جوونیها عاشق ولی مغرور
در امتحان خود ما هر دو رد بودیم
مست از جوونیها عاشق ولی مغرور
در امتحان خود ما هر دو رد بودیم
تا این خدای خوب چرخو میگردونه
این خونهء عشقم بی تو نمیمونه
تا این خدای خوب چرخو میگردونه
این خونهء عشقم بی تو نمیمونه
تا این خدای خوب چرخو میگردونه
این خونهء عشقم بی تو نمیمونه
تا این خدای خوب چرخو میگردونه
این خونهء عشقم بی تو نمیمونه

حقیقت:

میگی در ره عشق از اون پاکیزه ها شیم
خدا کنه عزیزم حقیقت گفته باشی
اگر توی قلبم واست کاشونه ساختم
مواظب باش عزیزم اونو از هم نپاشی

این حقیقته گوش کن چی میگم
عاشق نشده نگو عاشقتم

عزیزم عاشقی دل پاکی می خواد
گذشتن از خطر بیباکی می خواد

عزیزم عاشقی دل پاکی می خواد
گذشتن از خطر بیباکی می خواد

میگی در ره عشق از اون پاکیزه ها شیم
خدا کنه عزیزم حقیقت گفته باشی
اگر توی قلبم واست کاشونه ساختم
مواظب باش عزیزم اونو از هم نپاشی

یکبار آدم توو زندگیش دل میسپاره
این عشق همون عشقه که جانشین نداره

من موندم و تو موندی و نا باوریامون
هنوزم قلبامون از همدیگه فاصله داره
هنوزم قلبامون از همدیگه فاصله داره

میگی در ره عشق از اون پاکیزه ها شیم
خدا کنه عزیزم حقیقت گفته باشی
اگر توی قلبم واست کاشونه ساختم
مواظب باش عزیزم اونو از هم نپاشی

یکبار آدم توو زندگیش دل میسپاره
این عشق همون عشقه که جانشین نداره

من موندم و تو موندی و نا باوریامون
هنوزم قلبامون از همدیگه فاصله داره
هنوزم قلبامون از همدیگه فاصله داره

میگی در ره عشق از اون پاکیزه ها شیم
خدا کنه عزیزم حقیقت گفته باشی
اگر توی قلبم واست کاشونه ساختم
مواظب باش عزیزم اونو از هم نپاشی

عاشقم میمونم:

من بيقراريها رو از تو ياد گرفتم
تو سازگاريها رو از من ياد گرفتي

من از تو ياد گرفتم جلب اعتمادو
تو رازداريهارو از من ياد گرفتي

ديوونه ايم اگه همو خوشبخت ندونيم
ديوونه ايم اگه همو خوشبخت ندونيم
عاشق بوديم عاشق هستيم عاشق ميمونيم
عاشق بوديم عاشق هستيم عاشق ميمونيم

دو تا عاشق كنار هم مست از عاشقي
دوتايي كه نميكشن دست از عاشقي

دو تا عاشق كنار هم مست از عاشقي
دوتايي كه نميكشن دست از عاشقي

سرنوشت منو تو با هم گره خورده
يكي نباشه اون يكي از غصه مرده

وقتي دو تا جون توي يه غالب جا گرفته
وقتي خدا منو تو رم به هم رسونده

ديوونه ايم اگه همو خوشبخت ندونيم
ديوونه ايم اگه همو خوشبخت ندونيم
عاشق بوديم عاشق هستيم عاشق ميموني
عاشق بوديم عاشق هستيم عاشق ميمونيم

بی عشق:

گفتند حريفان همه رفتندو تو موندي
يك عمر براي عاشقا واستادي خوندي

گفتند كه هر لحظه دم از عشق زدي تو
خوب كوچه و پس كوچهء عشقو بلدي تو

استاد سخن گفت كه بي عشق هرگز
پير انجمن گفت كه بي عشق هرگز

با ديدن شمعو رقص آتش
پروانه به من گفت كه بي عشق هرگز

گفتم واسه من عشق خود آب حياته
اين عاشقيه كه آخرين راهه نجاته

همه دلخوشيه من تويه اين غريبه آباد
پيدا كردن دوست ميونه حضراته

استاد سخن گفت كه بي عشق هرگز
پير انجمن گفت كه بي عشق هرگز

با ديدن شمعو رقص آتش
پروانه به من گفت كه بي عشق هرگز

قسمت عشق:

بين من و تو درد شبيه است چه بسيار
ما هر دو پريشانيم از عاقبت کار

من اينجا گرفتارم و تو اونجا گرفتار
من اينجا گرفتارم و تو اونجا گرفتار

کی گفته که ما اينجا خوشبخت ترينيم
بی غصه ترين طايفه روی زمينيم
تو خاک نشين هستی و ما عرش نشينيم

کی گفته که در اينجا از غم اثری نيست
از بی کسی و درد جدايی خبری نيست
از بی کسی و درد جدايی خبری نيست

ما هر دو پريشانيم از عاقبت کار
من اينجا گرفتارم و تو اونجا گرفتار

صحبت ز بهار و چمن و آب و هوا نيست
اين شهر بهاران زده خواب دل ما نيست
صحبت ز کجا زيستن ما و شما نيست

در بستر مرگ است بيمار و دوا نيست
در بستر مرگ است بيمار و دوا نيست

بين من و تو درد شبيه است چه بسيار
ما هر دو پريشانيم از عاقبت کار

من اينجا گرفتارم و تو اونجا گرفتار
من اينجا گرفتارم و تو اونجا گرفتار

صحبت ز بهارو چمن و آب و هوا نيست
اين شهر بهاران زده خواب دل ما نيست
صحبت ز کجا زيستن ما و شما نيست

در بستر مرگ است بيمار و دوا نيست
در بستر مرگ است بيمار و دوا نيست

بين من و تو درد شبيه است چه بسيار
ما هر دو پريشانيم از عاقبت کار

من اينجا گرفتارم و تو اونجا گرفتار
من اينجا گرفتارم و تو اونجا گرفتار

ما هر دو پريشانيم از عاقبت کار

من اينجا گرفتارم و تو اونجا گرفتار
من اينجا گرفتارم و تو اونجا گرفتار
من اينجا گرفتارم و تو اونجا گرفتار

آواز دشتی:

زندگی بر دوش ما بار گرانی بیش نیست
عمر جاویدان عذاب جاودانی بیش نیست
لاله بز ارای گلچین گشت و گل دمساز خار
زین گلستان بهره بلبل فقانی بیش نیست
من اسیرم در کف مهر و وفای خویشتن
ور نه او سنگین دل نا مهربانی بیش نیست
هر خس و خاری در این صحرا بهاری داشت لیک
سر به سر دوران عمر ما خزانی بیش نیست
ای گل از خون رهی پروا چه داری کان ضعیف
پر شکسته طایر بی اشیانی بیش نیست

اشک:

اشکم ولی به پای عزیزان چکیده ام
خارم ولی به سایه گل ارمیده ام
با یاد رنگ و بوی تو ای نو بهار عشق
همچون بنفشه سر به گریبان کشیده ام
چون خاک در هوای تو از پا فتاده ام
چون اشک در قفای تو باسر دویده ام

من جلوه شباب ندیدم به عمر خویش
از دیگران حدیث جوانی شنیده ام
از جام عافیت می نابی نخورده ام
وز شاخ ارزو گل عیشی نچیده ام

موی سپید را فلکم رایگان نداد
این رشته را به نقد جوانی خریده ام
ای سرو پای بسته به ازادگی مناز
ازاده من که از همه عالم بریده ام

گر می گریزم از نظر مردمان رهی
عیبم مکن اهوی مردم ندیده ام
اشکم ولی به پای عزیزان چکیده ام
خارم ولی به سایه گل ارمیده ام

آواز همایون:

مردم از درد و نمی اید به بالینم هنوز
مرگ خود می بینم و رویت نمی بینم هنوز
بر لب امد جان و رفتند اشنایان ار سرم
شمع را نازم که می گرید به بالینم هنوز
ارزو مرد و جوانی رفت و عشق از دل گریخت
غم نمی گردد جدا از جان مسکینم هنوز
گرچه سر تا پای من مشت غباری بیش نیست
در هوایش چون نسیم از پای ننشینم هنوز
خسم را از ساده لوحی دوست پندارم رهی
طفلم و نگشوده چشم مصلحت بینم هنوز

افلاکی:

چون زلف توام جانا در عین پریشانی
چون باد سحر گاهم در بی سر و سامانی
من خاکم و من گردم من اشکم و من دردم
تو مهری و تو نوری تو عشقی و تو جانی
خواهم که تو را در بر بنشانم و بنشینم
تا اتش جانم را بنشینی و بنشانی
ای شاهد افلاکی در مستی و در پاکی
من چشم تو را مانم تو اشک مرا مانی

در سینه سوزانم مستوری و مهجوری
در دیده بیدارم پیدایی پنهانی
من زمزمه عودم تو زمزمه پردازی
من سلسله موجم تو سلسله جنبانی
از اتش سودایت دارم منو دارد دل
داغی که نمی بینی دردی که نمی دانی

دل با من و جان بی تو نسپاری و بسپارم
کام از تو و تاب از من نستانم و بستانی
ای چشم رهی سویت کو چشم رهی جویت
روی از من سرگردان شاید که نگردانی

منو نترسون:

به من از روزاي كوتاه شباي سرد زمستون
زوزه سگهاي ويلون
شب خلون خيابون
زير سقفاي شكسته
رگ تند باد و بارون
گنجهاي پر ز هيچی
حسرت يه لقمه نون
بگو بگو با مني
ولي از دوريت نگو
منو نترسون
منو نترسون
به من از سرفه برگها
سينه زخمي پاييز
ترس گنجيشكاي عاشق
از مترسكاي جاليز
سر موندن و نرفتن
بوته با گلاش گلاويز
پر پرهاي شكسته ست
قفسهاي زرد پاييز
بگو بگو با مني
بگو بگو با مني
به من از دستهاي تب دار
لباي تناس بسته
با پاي زخمي و خسته
روي ريگ داغ دويدن
ديدن مردي كه زير ساييه خودش نشسته
با همه آوراگياش دل به موندن تو بسته
بگو بگو با مني
بگو بگو بامني
بگو ....

كسي كه مي پندارد
تمام ميوه ها زماني مي رسند
كه توت فرنگي از انگور هيچ نمي داند

آوازه خوان:

من و چروك صورتم آينه را شكسته ايم
هزار فال عشق را يكي يكي گذشته ايم و خسته ايم
چه دير آمديم و چه زود مي رويم
چه دير آمديم و چه زود مي رويم
نه ابرو فروختم نه التماس كردم
آوازه خوان عاشقم آيا گناه كرده ام
آيا گناه كرده ام
من و دو پاي رخمي ام زنجيرها كسسته ايم و رفته ايم
من و مركب و قلم سرودها سروده ايم و رسته ايم
چه دير آمديم و چه زود مي رويم
چه دير آمديم و چه زود مي رويم
نه دوستي با ناكسان نه دشمني با دوستان
زنجير عشق ما را بسته به مهر دوستان
زنجير عشق ما را بسته به مهر دوستان
زنجير عشق .........

عسل:

ميام از شهر عشق كوله بار من غزل
پر از تكرار اسم خوب و دلچسب غزل
كسي كه طعم اسمش طعم عاشق بودنه
طلوع تازه خواستن تو رگهاي منه
ميام از شهر عشق كوله بار من غزل
پر از تكرار اسم خوب و دلچسب غزل

عسل مثل گله گل بارون زده
يه شكل ناب عشق كه از خواب اومده
سكوت لحظه هاش هياهوي غمه
به گلبرگ صداش هجوم شبنمه
نياز من به تو براي خواستنه
نياز جويبار به جاري بودنه
كسي كه طعم اسمش طعم عاشق بودنه
طلوع تازه خواستن تو رگهاي منه
سكوت لحظه هاش هياهوي غمه
به گلبرگ صداش هجوم شبنمه

تويي كه از تمام عاشقا عاشقتري
منو تا غربت پاييز چشمات ميبري
كسي كه عمق چشماش جاي امن موندنه
تويي كه با تو موندن بهترين شعر منه
تو مثل خواب گل لطيف و ساده اي
مثل من عاشقي به خاك افتاده اي
يه جنگل رمز و راز يه دريا ساده اي
اسير عاطفه ولي آزاده اي
نياز من به تو براي خواستنه
نياز جويبار به جاري بودنه
نياز جويبار به جاري بودنه
نياز جويبار ......

دلتنگي:

تو نيستي و صداي تو هواي خوب اين خونه ست
صداي پاي عطر گل صداي عشق ديونه ست
تو از من دور و من دلتنگ
آبادي و من ويرون
هميشه قصه اين بوده
يكي خندون يكي گريون
هميشه مثل اين بوده توي لحظه
توي يك ديدار
يه زخم از زهره لبخند
تمام عمر فقط يك بار
پس از اون زخم پروردن
پس از اون عادت و تكرار
ولي مثل يه روح اينو
يه نسيمه اونوره ديوار
خودت نيستي صدات مونده
صدات چشمامو گريونده
دلم روي زمين مونده
فقط از تو همين مونده
نفسهاي عزيز من صداي پاي شببوهاست
صدار باد و بوي نخل
هواي شرجي درياست
سكوت اينجا صداي تو
هوا اينجا هواي تو
پر از تكرار اين حرفم
دلم تنگه براي تو
هميشه قصه اين بوده
يا مرگ قصه يا آهم
تح دريا چه عشق
مي جوشند چشمه هاي غم
هميشه عشق يعني ابر
غروب و غربت بارون
تو در من جوشش شعري
صداي لب بي روح
خودت نيستي صدات مونده
صدات چشمامو گريونده
صدات چشمامو گريونده
صدات چشم ....

غزل:

ميام از شهر عشق كوله بار من غزل
پر از تكرار اسم خوب و دلچسب غزل
كسي كه طعم اسمش طعم عاشق بودنه
طلوع تازه خواستن تو رگهاي منه
ميام از شهر عشق كوله بار من غزل
پر از تكرار اسم خوب و دلچسب غزل

عسل مثل گله گل بارون زده
يه شكل ناب عشق كه از خواب اومده
سكوت لحظه هاش هياهوي غمه
به گلبرگ صداش هجوم شبنمه
نياز من به تو براي خواستنه
نياز جويبار به جاري بودنه
كسي كه طعم اسمش طعم عاشق بودنه
طلوع تازه خواستن تو رگهاي منه
سكوت لحظه هاش هياهوي غمه
به گلبرگ صداش هجوم شبنمه

تويي كه از تمام عاشقا عاشقتري
منو تا غربت پاييز چشمات ميبري
كسي كه عمق چشماش جاي امن موندنه
تويي كه با تو موندن بهترين شعر منه
تو مثل خواب گل لطيف و ساده اي
مثل من عاشقي به خاك افتاده اي
يه جنگل رمز و راز يه دريا ساده اي
اسير عاطفه ولي آزاده اي
نياز من به تو براي خواستنه
نياز جويبار به جاري بودنه
نياز جويبار به جاري بودنه
نياز جويبار ......

زخم:

حس داشتنت يه آن بود
عمر يه لحظه كوتاه
عمر كوتاه يه لبخند
فرصت يك نفس و آه
اگه صد سال تو را داشتم
برام انگار يه نفس بود
با تو آسمونا داشتن
اگه خون ام يه قفس بود
لحظه هاي موندن تو اگه زود بود يا اگه دير
معني يه لحظه میداد
لحظه عبور يك تير
بودنت شروع يه زخم
از عبور لحظه ها بود
زخم دوست داشتني من
واسه مرگ بي صدا بود
حس از دست دادن تو
حس از دست رفتنم بود
لحظه سوزش اين زخم
سردي مرگ تو تنم بود
وقت خوب داشتن تو
هر چي بود زياد يا كم بود
عمر من بود كه تموم شد
يه نفس بود يه دم بود
عمر من از تو تموم شد
يه نفس بود و يه دم بود
يه نفس بود و يه دم بود
يه نفس ....

شكوه:

انگار با من از همه كس آشنا تري
از هر صداي خوب برايم صداتری
آينه اي به پاكي سرچشمه يقين
با اينكه روبروي مني و مكدري
تو عطر هر سپيده و نجواي هر نسيم
تو انتهاي هر در آنسوي آن دري
لالاي پر نوازش باروان نم نمي
خواب مرا به خواب گل ياس مي بري
انگار با من از همه كس اشنا تري
از هر صداي خوب برايم صداتري

درهاي ناگشوده من آيه هر غروب
مفهوم سر به مهر طلوع مكرري
هم روح لحظه هاي گل ياس پرپري
از تو گر كه بگذرم از خود گذشته ام
هرگز گمان نمي برم از من تو بگذري
انگار با من از همه كس اشنا تري
از هر صداي خوب برايم صداتري

من غرق تمام غرقابهاي تو
تو لحظه عزيز رسيدن به بندري
من چيره مي شوم به هراس غريق من
از تو مراست وعده ميلاد ديگري
از تو گر كه بگذرم از خود گذشته ام
هرگز گمان نمي برم از من تو بگذري

انگار با من از همه كس اشنا تري
از هر صداي خوب برايم صداتري
از هر صداي خوب برايم صداتري
از هر صداي ....

انشالله:

تو گل بوته عشقي
من يه پروانه خسته
چه جوري بيام كنهرت
با دو تا بال شكسته
عاشق بخت ترانم
هوس چشماتا دارم
اگه پروازا بدونم
ديگه تنهات نمي زارم

يه روزي پر ميزنم انشالله
خونتو در مي زنم انشالله
باز با تو هستم تو شباي مهتاب
باز با تو ساغر مي زنم انشالله
يه روزي پر ميزنم انشالله
خونتو در مي زنم انشالله
گل نازم تو ميشي انشالله
چنگ و سازم تو ميشي انشالله

شب كه گذشت با تو عشق و مستي
صبح كه نمازم تو ميشي انشالله
يه روزي پر ميزنم انشالله
خونتو در مي زنم انشالله
باز با تو هستم تو شباي مهتاب
باز با تو ساغر مي زنم انشالله
يه روزي پر ميزنم انشالله
خونتو در مي زنم انشالله

مثل اسمون بزرگي من فقط يه ابر ساده
تنتو به من نبخشي آخه از سرم زياده
من فرهاد صبورم كه اسير بيستونه
زندگيش يه جرعه اب و عشق و يه لقمه نونه

گل سنگم:

گل سنگم گل سنگم
چي بگم از دل تنگم
مثل آفتاب اگه بر من نتابي
سردم و بي رنگم
گل سنگم گل سنگم
چي بگم از دل تنگم

مثل آفتاب اگه بر من نتابي
همه آهم همه دردم
مثل طوفان پر گردم
همه آهم همه دردم
مثل طوفان پر گردم
باد سردم كه تو صحرا مي پيچم دور تو مي گردم
بي تو پر پر ميشم دو روزه دل سنگت برام مي سوزه

گل سنگم گل سنگم
چي بگم از دل تنگم
مثل آفتاب اگه بر من نتابي
سردم و بي رنگم
گل سنگم گل سنگم
چي بگم از دل تنگم

مثل آفتاب اگه بر من نتابي
سردم و بي رنگم
گل سنگم گل سنگم
چي بگم از دل تنگم
مثل آفتاب اگه بر من نتابي
همه آهم همه دردم
مثل طوفان پر گردم
همه آهم همه دردم
مثل طوفان پر گردم
گل سنگم ....

گرفتار:

گرفتارم گرفتارم
به دست من گرفتارم
در اين دنياي عاشق كش
به جرم تن گرفتارم
من از انسان سخن گفتم
من از عاشق شدن گفتم
به من رندانه خنديدند
مرا هرگز نفهميدند

گرفتارم گرفتارم
به دست من گرفتارم
من از دودمان عاشقان تنها بجا ماندم
دلم در آرزوي پوچ تن بين شما مانده
به من آموخت اين فريادهاي تلخ بي پاسخ
كه حرفي كه در پي آنم
فقط در قصه ها مانده
من از انسان سخن گفتم
من از عاشق شدن گفتم
به من رندانه خنديدند
مرا هرگز نفهميدند


گرفتارم گرفتارم
به دست من گرفتارم
در اين دنياي عاشق كش
به جرم تن گرفتارم

كنون بگذار كه با تنهاي خود همنشين باشيم
رها از قيد اين الودگيها زمين باشيم
به جرم عاشقي رويايي ام خوانند باكم نيست
به ذات خود خيانت كرده ام گر غير از اين باشد


من از انسان سخن گفتم
من از عاشق شدن گفتم
به من رندانه خنديدند
مرا هرگز نفهميدند
گرفتارم گرفتارم
به دست من گرفتارم
گرفتارم گرفتارم ...

زندون دلتنگی:

شب بي تو شب حسرت شب يلداي بيداري
شب در خود فرو رفتن شب از خويش بيزاري
شبي كه ماه در خوابه همه عالم سيه پوشه
ستاره ها فرو مردن شبي بي روح و خواموشه
ببار اي آسمون امشب ببار و سر كن آهنگي
بجز گريه گريزي نيست از اين زندون دلتنگي
ببار اي آسمون امشب ببار و سر كن آهنگي
بجز گريه گريزي نيست از اين زندون دلتنگي

بنال و گريه كن اي دل كه اين غم با تو ميمونه
از اين پس قصه تلخم شباهنگي نميخونه
سكوت در لحظه ها جاري من و كابوس تنهايي
غرير وحشت از خويشم چه طوفاني چه دريايي
هنوز از من تو ميرويي در اين شبهاي پژمردن
هنوزم از تو ميخونم هزاران خاطره در من
هنوز از من تو ميرويي در اين شبهاي پژمردن
هنوزم از تو ميخونم هزاران خاطره در من
ببار اي آسمون امشب ببار و سر كن آهنگي
بجز گريه گريزي نيست از اين زندون دلتنگي
ببار اي آسمون امشب ببار و سر كن آهنگي
بجز گريه گريزي نيست از اين زندون دلتنگي

شب بي تو شب حسرت شب يلداي بيداري
شب در خود فرو رفتن شب از خويش بيزاري
شبي كه ماه در خوابه همه عالم سيه پوشه
ستاره ها فرو مردن شبي بي روح و خواموشه
ببار اي آسمون امشب ببار و سر كن آهنگي
بجز گريه گريزي نيست از اين زندون دلتنگي
ببار اي آسمون امشب ببار و سر كن آهنگي
بجز گريه گريزي نيست از اين زندون دلتنگي
زندون دلتنگي

جان شیرینم:

مرا از خويشتن بيگانه كردي
جان شيرينم جان شيرينم جان شيرينم
غمم را نقل هر كاشانه كردي
جان شيرينم جان شيرينم جان شيرينم
عبادتگاه چشمت را بروي چشم من بستي
پناهم را مي ميخانه كردي
جان شيرينم جان شيرينم جان شيرينم
مرا از خويشتن بيگانه كردي
جان شيرينم جان شيرينم جان شيرينم

دل از بي همزباني با مي و مستي قرين آمد
مرا همصحبت پيمانه كردي جان شيرينم
عيان شد راز پنهان دلم در بزم مي خواران
چو در هر قطره اشكم قانع كردي
جان شيرينم جان شيرينم جان شيرينم

مرا از خويشتن بيگانه كردي
جان شيرينم جان شيرينم جان شيرينم
غمم را نقل هر كاشانه كردي
جان شيرينم جان شيرينم جان شيرينم
لبم خواموش و دل خواموش و اشكم صد زبان دارد
تو هرگز گريه مستانه كردي؟ جان شيرينم جان شيرينم
مرا از خويشتن بيگانه كردي
جان شيرينم جان شيرينم جان شيرينم

جان شيرينم

خط بکش:

رو اسم من خط بكش عكس منو بد بكش
بین من و عشق من دیوار نكش سد بكش
مثل یه حرف ساده كه نقطه هاش افتاده
عشقمو از من جدا شكل منو بد بكش
سادكی های عشقمو رنك و ریا نشون بده
یه عكس تازه ای بكش كه لحظه لحظه جون بده
وقتی كه خط كشیدی عكسمو بد كشیدی
من واسه خط كشی هات میمیرم و زنده می شم
با همه سركشی هات یه روز برنده می شم

کوچه:

هنوزم در انتظاره پشت پنجره ميشينم
تا كه شايد سايه تو روزي در خم كوچه ببينم
هنوزم در انتظاره پشت پنجره ميشينم
تا كه شايد سايه تو روزي در خم كوچه ببينم
تا كه شايد سايه تو روزي در خم كوچه ببينم

چشم من اسير قاب سرده اين پنجره ها شد
دنبال اوني كه رفت و تو غبار جاده گم شد
دنبال اوني كه رفت و تو غبار جاده گم شد

هنوزم در انتظاره پشت پنجره ميشينم
تا كه شايد سايه تو روزي در خم كوچه ببينم
تا كه شايد سايه تو روزي در خم كوچه ببينم

آسمون داره مي باره رو سياه پشت شيشه
در كمين نشسته خورشيد چادر ابر وا نميشه
كاش ميشد صداي پاهات توي كوچه ها بپيچه
بگه اومدي كه باشي بموني با من هميشه
چشم من اسير قاب سرده اين پنجره ها شد
دنبال اوني كه رفت و تو غبار جاده گم شد
دنبال اوني كه رفت و تو غبار جاده گم شد

هنوزم در انتظاره پشت پنجره ميشينم
تا كه شايد سايه تو روزي در خم كوچه ببينم
تا كه شايد سايه تو روزي در خم كوچه ببينم

خورشید خانوم:

{دكلمه}
شب شد و باز ستاره ها
دنبالتن تو آسمون
داد ميزنن داد ميزنن
خورشيد خانوم اينجا بمون ;

اطلسي ها بنفشه ها نرگسي ها رازقي ها
ميگن عزيز رفتني بازم بمون بازم بمون
گلهاي ياس و ميكنم پيرهنت
از اطلسي پر ميكنم دامنت
يه طاق نصرت از گل بنفشه
اون چشاي نازو خدا ببخشه
سبد سبد نرگسي و آلاله
بدون كه بي تو زندگي محاله
ناز و عدات بهار عشقت توي تابستون
نبودنت خزون نديدنت زمستون
ناز و عدات بهار عشقت توي تابستون
نبودنت خزون نديدنت زمستون

مرغ سحر صدا نكرد نكنه كه تو نخوابي
اذون صبح بلند نشد نكنه بري نتابي
خورشيد خانوم جنگل و كوه به عشق تو نشستن
ستاره ها تا دم صبح چشم انتظارت هستن
ناز و عدات بهار عشقت توي تابستون
نبودنت خزون نديدنت زمستون
ناز و عدات بهار عشقت توي تابستون
نبودنت خزون نديدنت زمستون
ناز و عدات بهار عشقت توي تابستون
نبودنت خزون نديدنت زمستون
ناز و عدات بهار عشقت توي تابستون
نبودنت خزون نديدنت زمستون

ساقی:

بوی نون و بوی گندم:

بوی خاک و بوی نون و بوی گندم
دوباره پرسه زدن میون مردم
دوباره توپ بازی رفتن
خدمت سربازی رفتن
دوباره موهارو بافتن
قصه از مادر شنفتن
بوی خاک و بوی نون و بوی گندم
دوباره پرسه زدن میون مردم

چه خوبه با بچه ها تا قله رفتن
گرد و خاک از صورت آفتاب گرفتن
چه خوبه این آسمونو آبی کردن
اون روزای برفی رو آفتابی کردن
بوی خاک و بوی نون و بوی گندم
دوباره پرسه زدن میون مردم

دوباره تو بار مرمر
خوندن تهران مسور
مردی بر سر دوراهی
سالهای بی پناهی
دوباره یه حوض سنگی
ماهی های رنگی رنگی
از تو اون کلاه فرنگی
آسمون به اون قشنگی
بوی خاک و بوی نون و بوی گندم
دوباره پرسه زدن میون مردم

آهو (ستار):

معصومه تر از چشم تو
چشمای درشت آهوی تو درو دشته
اما تا حالا این همه بیچاره که چشمای تو کشته
اون نکشته اون نکشته
معصومه تر از چشم تو
چشمای درشت آهوی تو درو دشته
اما تا حالا این همه بیچاره که چشمای تو کشته
اون نکشته اون نکشته

آهو چشاش از مهربونی لب به لبه
رنگ چشاش رنگ تنه پوست شبه
ولی تو چشات یه جور دیگست
همونیه که نگات میگست
ولی تو چشات مثل اینه توش
نم نم بارون زده خیسه
رنگرز اومده با پر قو
از سر نو قصه عشق و بنویسه
معصومه تر از چشم تو
چشمای درشت آهوی تو درو دشته
اما تا حالا این همه بیچاره که چشمای تو کشته
اون نکشته اون نکشته

مگه تو چشات چی داری که هر وقت میاری
میاری پایین ورمیداری
سر همه منت میذاری
بگو بنویسم
بگو رو تن آب روون
جا داره باز از دل و جون تو رو بنویسم
پس بگو بنویسم
معصومه تر از چشم تو
چشمای درشت آهوی تو درو دشته
اما تا حالا این همه بیچاره که چشمای تو کشته
اون نکشته اون نکشته

آهو چشاش از مهربونی لب به لبه
رنگ چشاش رنگ تنه پوست شبه
ولی تو چشات یه جور دیگست
همونیه که نگات میگست
ولی تو چشات مثل اینه توش
نم نم بارون زده خیسه
رنگرز اومده با پر قو
از سر نو قصه عشق و بنویسه
معصومه تر از چشم تو
چشمای درشت آهوی تو درو دشته
اما تا حالا این همه بیچاره که چشمای تو کشته
اون نکشته اون نکشته

مهمان (مهستی):

سفره پاره عشق از گل و گندم خالیست
جای مهمان خالیست
روی قالیچه دل جای مهمان خالیست
جای مهمان خالیست
جای یک یاس سپید توی گلدان خالیست
جای پای تو در این برف زمستان خالیست
جای مهمان خالیست
جای مهمان خالیست

خواستم که فال بگیرم که تو کی می آیی
دیدم که ای بخت که فنجان خالیست
روی این برکه آب جای نیلوفر عریان خالیست
جای مهمان خالیست
جای مهمان خالیست

چه سکوتی چه شبی
جای یک عابر شب گرد غزل خان خالیست
جای مهمان خالیست
جای عطر گل سرخ توی ایوان خالیست

جایت ای دوست خوب زیر باران خالیست
روی قالیچه دل جای مهمان خالیست

جای یک یاس سپید توی گلدان خالیست
جای پای تو در این برف زمستان خالیست
جای مهمان خالیست
جای مهمان خالیست

خواستم که فال بگیرم که تو کی می آیی
دیدم که ای بخت که فنجان خالیست
روی این برکه آب جای نیلوفر عریان خالیست
جای مهمان خالیست
جای مهمان خالیست
جای مهمان خالیست
جای مهمان خالیست

از تو چه مانده باقی (ستار):

از تو چه مونده باقی
یک روسری توری
یک سینه ریز نقره
یک پیرهن عروسی
از تو چه مانده باقی
یک آب کهنه بر میز
از من چه مونده بر جا
یک عمر رو به پاییز
یک عمر رو به پاییز

میگم هنوز و هر روز
یادش بخیر دیروز
مهرت همیشه بر جاست
یادت همیشه با ماست
یادت همیشه با ماست

یادش بخیر دیروز
اون خونه قدیمی
با سرو و با سپیدار
اون خلوت صمیمی
یادش بخیر دیروز
اون خونه قدیمی
با سرو و با سپیدار
اون خلوت صمیمی
اون خلوت صمیمی

میگم هنوز و هر روز
یادش بخیر دیروز
مهرت همیشه بر جاست
یادت همیشه با ماست
یادت همیشه با ماست

یادش بخیر دیروز
اون خونه قدیمی
با سرو و با سپیدار
اون خلوت صمیمی
یادش بخیر دیروز
اون خونه قدیمی
با سرو و با سپیدار
اون خلوت صمیمی
یادش بخیر دیروز
اون خونه قدیمی
با سرو و با سپیدار
اون خلوت صمیمی
یادش بخیر دیروز
اون خونه قدیمی
با سرو و با سپیدار
اون خلوت صمیمی
اون خلوت صمیمی

میگم هنوز و هر روز
یادش بخیر دیروز
مهرت همیشه بر جاست
یادت همیشه با ماست
یادت همیشه با ماست
میگم هنوز و هر روز
یادش بخیر دیروز
مهرت همیشه بر جاست
یادت همیشه با ماست
یادت همیشه با ماست

زنجیر عشق:

یار همیشه جون جونی
همسایه مهربینی
می خوام بیام به دیدنت
کی میدی خرج و مهمونی
کی میدی خرج و مهمونی

خوبه درارو وا کنی
منو با عشق صدا کنی
مرغ دل شکستمو
از تو قفس رها کنی
از تو قفس رها کنی

زنجیر عشقت دستمه
نیاز قلب خستمه
از دست این غریبه ها
هر چی کسیدم بسمه
هر چی کسیدم بسمه

تا کی میشه نشستو دید
پرواز بی پرندرو
تا کی میشه دید و شنید
نیاز لب به خندرو
تا کی میشه نشستو دید
پرواز بی پرندرو
تا کی میشه دید و شنید
نیاز لب به خندرو
تا کی به دور زندگیم
میشه حصار غم کشید
نفرین و خشم و نفرتو
با بغض دل به جون خرید

زنجیر عشقت دستمه
نیاز قلب خستمه
از دست این غریبه ها
هر چی کسیدم بسمه
هر چی کسیدم بسمه
زنجیر عشقت دستمه
نیاز قلب خستمه
از دست این غریبه ها
هر چی کسیدم بسمه
هر چی کسیدم بسمه

یار همیشه جون جونی
همسایه مهربینی
می خوام بیام به دیدنت
کی میدی خرج و مهمونی
کی میدی خرج و مهمونی

خوبه درارو وا کنی
منو با عشق صدا کنی
مرغ دل شکستمو
از تو قفس رها کنی
از تو قفس رها کنی

زنجیر عشقت دستمه
نیاز قلب خستمه
از دست این غریبه ها
هر چی کسیدم بسمه
هر چی کسیدم بسمه

تا کی میشه نشستو دید
پرواز بی پرندرو
تا کی میشه دید و شنید
نیاز لب به خندرو
تا کی میشه نشستو دید
پرواز بی پرندرو
تا کی میشه دید و شنید
نیاز لب به خندرو
تا کی به دور زندگیم
میشه حصار غم کشید
نفرین و خشم و نفرتو
با بغض دل به جون خرید

زنجیر عشقت دستمه
نیاز قلب خستمه
از دست این غریبه ها
هر چی کسیدم بسمه
هر چی کسیدم بسمه
زنجیر عشقت دستمه
نیاز قلب خستمه
از دست این غریبه ها
هر چی کسیدم بسمه
هر چی کسیدم بسمه

جون جونم:

منی که عاشقیم مثل جنونه
برام عشق درد بی درمون میمونه
برام عشق درد بی درمون میمونه

منی که عاشقیم مثل جنونه
برام عشق درد بی درمون میمونه
زیارتگام فقط چشمای اونه
برامون مثل پیغمبر میمونه
صداش دل چسب تر از بانگ اذونه
ز پاکی مثل برگ گل میمونه

شرف وجدان و ناموس من اونه
هر چی بگه حجت همونه
حجت همونه

تو این دنیا فقط دلسوزم اونه
فقط اونه واسم دل میسوزونه
شبا که دیر میرم اون نصف جونه
تا صبح روم پس که میره می پوشونه

از خیر و برکت پاهای اونه
که خونم گرمو سفرم لب به نونه
الهی کم نشه سایش زخونه
همیشه خونه پر نعمت بمونه
شرف وژدان و ناموس من اونه
هر چی بگه حجت همونه
حجت همونه

مگه مردم به کی یمیگن دیوونه
که با انگشت نشونش میدن اونه
من اونیم که عشق من همونه
که پیشم کمترین چیز ترک جونه
ازم مردم می پرسن اون کدومه
کجایه،کیه کی مثل اونه
هزار بار گفتمو باز می نویسم
که اسم نازنینش جونه جونه
که اسم نازنینش جونه جونه
شرف وژدان و ناموس من اونه
هر چی بگه حجت همونه
حجت همونه

نقطه های جدایی:

لاله پر دردسازم
دیگه نیست مرحم دلها
آره اون داره میمیره
تو ورق پاره نوتها
در صدای نا برابر
چه کسی میکنه باور
که یه عمریه میگردم
در به در دنبال یاور
در به در دنبال یاور

در هجوم بی صدایی
روی نت های جدایی
مگه میشه خوند سرودی
واسه روزای رهایی
مگه میشه خوند سرودی
واسه روزای رهایی

به چه کس بگم که فریاد
رو لبام داغ سکوته
اگه این صدام نباشه
این رسیدن به سقوطه
این رسیدن به سقوطه

چه کسی باید بخونه
این هوا رنگ هوا نیست
اگه آوازی تو کاره
قصه جز مرگ صدا نیست
در هجوم بی صدایی
روی نت های جدایی
مگه میشه خوند سرودی
واسه روزای رهایی
مگه میشه خوند سرودی
واسه روزای رهایی

دل شیطون:

از وقتی که تو رو دیدم دل تو دلم نمونده
مرغ دلم عاشق شده و همش تو سینه خونده
هواش فقط هوای توست منو دنبالت کشونده
تقصیر این چشامه
نگاه بی حیامه
همش زیر سر این
دل شیطون و بلامه
تقصیر این چشامه
نگاه بی حیامه
همش زیر سر این
شیطون دل بلامه

ای آشنای من چرا چشمامو گریون میکنی
با غریبه میری و اشکامو بارون میکنی
اینقده بی مهری نکن دلمو تو پرخون میکنی
تقصیر این چشامه
نگاه بی حیامه
همش زیر سر این
دل شیطون و بلامه
تقصیر این چشامه
نگاه بی حیامه
همش زیر سر این
دل شیطون و بلامه

میخوام عزیز من باشی
یار و رفیق من باشی
منم مریض عشق تو
میخوام طبیب من باشی
بزار که مال تو باشم
من پر و بال تو باشم
تموم لحظه های عمر
فکر و خیال تو باشم
عاشقتم دوست دارم
ز دوریت دل ندارم
اگه یه روز یارم بشی
جون سر راهت میزارم
تقصیر این چشامه
نگاه بی حیامه
همش زیر سر این
دل شیطون و بلامه
تقصیر این چشامه
نگاه بی حیامه
همش زیر سر این
شیطون دل بلامه

شازده خانوم:

دو تا دستام مركبي
تموم شعرام خط خطي
پيش شما شازده خانوم
منم فقير پا پتي
غرور رو بردار و ببر
دلم ميگه دلم ميگه
غلامي رو به جون بخر
دلم ميگه دلم ميگه
شازده خانوم قابل باشم
بايد بگم به شعر من
خوش آمدي خوش آمدي خوش آمدي
شازده خانوم چه خاكي و چه بي ريا
به منزل خود آمدي خود آمدي خود آمدي

عجب عجب چه رند و چه بلا شده دل پدر سوخته ام
باور كن زشوقتون اشكي شده چشم به در دوخته ام
فرصت بدين عاشقيمو خدمتتون عرض مي كنم
واسه فرار از خودم
دو پا دارم
دوپا ديگه قرض مي كنم

شازده خانوم قابل باشم
بايد بگم به شعر من
خوش آمدي خوش آمدي خوش آمدي
شازده خانوم چه خاكي و چه بي ريا
به منزل خود آمدي خود آمدي خود آمدي

وارث:

همه ما وارثیم وارث عذاب عشق

سهم اون کس بیشتره که میشه خراب عشق

سوختن و فریاد زدن اینه رمز و راز عشق

وقت از خود مردنه لحظه آغاز عشق

واسه این صدای نی موندنی ترین شده

که به لطف زخم عشق حنجرش خونی شده

همه ما وارثیم وارث عذاب عشق

سهم اون کس بیشتره که میشه خراب عشق



سهم من گلوی زخمیه منه

یه صدا واسه همیشه موندنه

کوله باره سهم من رو شونمه

کوله باری که پر از شکستنه

گرمی می عشق و تکرار می کنه

ناله نی عشق و فریاد می زنه

گرییه مستی و زجه های نی

همه جوهره تمامه شعرای منه

همه ما وارثیم وارث عذاب عشق

سهم اون کس بیشتره که شده خراب عشق



قیمتی ترین عذاب درد عشق

غم ناب و شعره ناب درد عشق

نطفه همه غزل های عزیز

جوشش روحه شراب درد عشق

ذات هرقطره قیمتیه اشک

سهم این دل خراب درد عشق

زندگی کتاب شعره لحظه هاست

بهترین شعر کتاب درد عشق

همه ما وارثیم وارث عذاب عشق

سهم اون کس بیشتره که شده خراب عشق

شام آخر:

بانوی من بانوی من تو همه دار و ندارم
با من از تنم خودی تر تو تمام کس و کارم
تو نهایتی نهایت مثل معراج سپیده
تو نفس کشیدن من نفسایی که بریده
شام آخر بی تو شاید شب آغاز باشه
میتونه زمین دلیلی واسه پرواز باشه
شام آخر بی تو شاید شب آغاز باشه
میتونه زمین دلیلی واسه پرواز باشه

بانوی من بانوی من تو فصل شکفتن
فصل من در هم شکستن از تو مردن از تو گفتن
روی شاخه دو دستت مرگ برگی در کمینه
این بخاک افتادن من شعر نفرین زمینه
شام آخر بی تو شاید شب آغاز باشه
میتونه زمین دلیلی واسه پرواز باشه
شام آخر بی تو شاید شب آغاز باشه
میتونه زمین دلیلی واسه پرواز باشه

ساعت عزیمت تو میشه انتها نباشه
میتونه زوال شب گو بغض باغ ما نباشه
شام آخر بی تو شاید شب آغاز باشه
میتونه زمین دلیلی واسه پرواز باشه
شام آخر بی تو شاید شب آغاز باشه
میتونه زمین دلیلی واسه پرواز باشه

یکی

از اونور شبای خیس از اونور پنجره ها
از همه ذرات زمین از همه پنجره ها
یکی بشکل خود من همیشه دنبال منه
از همه جا همه جا اسم منو داد میزنه
اون که محبت هنوزم براش هوای نفسه
مرگمو باور نداره میخواد بدادم برسه
اون که هنوز سنگ نشده همون منه ساده دله
همون دهاتی نجیب نه این منه بی حوصله

همشهری عزیز من همزاد ساده دل من
گذشته از علاج تو درد من و مشکل من
مشکل من خود منم منم که با من دشمنم
نه اهل اون ده عزیز نه اهل شهر آهنم
یکی بشکل خود من همیشه دنبال منه
از همه جای همه جا اسم منو داد میزنه

وقتی که راهی میشدم کاشکی پاهام می شکست
یا کاشکی کوله بارمو هیچکسی هرگز نمی بست
راهی آبادی شدم ویرونیمو اینجا دیدم
سوختم و فریاد کشیدم آب شدم و هی چکیدم
اگه هنوز فکر میکنی با تو رفیق سفرم
نجیبو خوبم مثل تو بیا از اینجا ببرم
اگه هنوز فکر میکنی با تو رفیق سفرم
نجیبو خوبم مثل تو بیا از اینجا ببرم

بت شکن:

ای آمده با شعر ای رفته با گریه

ای خط دلتنگی از بغض تا گریه

با من صبورانه سر کردی و ساختی

اما چه بی حاصل دردامو نشناختی

تا زندگی بوده قصه همین بوده

پشت سر خورشید شب در کمین بوده



ما هر دو بازیچه در بازی نیرنگ

قربانی یک بت سر تا بپا از سنگ

تو بت پرست اما من بت شکن بودم

باید که بت می مرد جایی که من بودم

بتخانه شد اما محراب عشق من

فرمان بت این بود از عشق دل کندن

ای آمده با شعر ای رفته با گریه

ای خط دلتنگی از بغض تا گریه



بت را شکستم من بتخانه شد خالی

با خود ترا هم برد آن پوچ پوشالی

قربانی بت شد ایمان و پیوندم

من هم ز جای خویش بتخانه را کندم

اکنون نه بت مانده نه تو نه فردایی

این بت شکن مانده با زخم تنهایی

ای آمده با شعر ای رفته با گریه

ای خط دلتنگی از بغض تا گریه ه ه ه

تکیه گاه:

ای همه آرامشم از تو پریشانت نبینم
چون شب خاکستری سر در گریبانت نبینم
ای تو در چشمان من یک پنجره لبخند شادی
همچو ابر سوگوار این گونه گریانت نبینم
ای پر از شوق رهایی رفته تا اوج ستاره
در میان کوچه ها افتان و خیزانت نبینم

مرغک عاشق کجا شد شور آواز قشنگت
در قفس چون قلب خود هر لحظه نالانت نبینم
تکیه کن بر شانه ام ای شاخه نیلوفری رنگ
تا غم بی تکیه گاهی را به چشمانت نبینم

قصه دلتنگیت را خوب من بگذار و بگذر
گریه دریاچه ها را تا به دامانت نبینم
کاشکی قسمت کنی غمهای خود را با دل من
تا که سیل اشک را زین بیش مهمانت نبینم
تکیه کن بر شانه ام ای شاخه نیلوفری رنگ
تا غم بی تکیه گاهی را به چشمانت نبینم
تکیه کن بر شانه ام ای شاخه نیلوفری رنگ
تا غم بی تکیه گاهی را به چشمانت نبینم

مرثیه:

غربت عمیق اندوه منو
چاه خشک تو بیابون نداره
سردی و تاریکی زندگیمو
هیچ شبی تو هیچ زمستون نداره
مثل شعر مرثیه از شب و گریه پرم
برای تموم شدن لحظه ها رو می شمرم

کی ستاره منو از آسمون
پشت این پرده خاموشی کشید
گلدون شیشه ای مو کی زد به سنگ
کی منو بخود فراموشی کشید
کاش میشد واسه خودم گریه کنم
اینقدر گریه که دل پاک بشم
سبک و پاکیزه مثل خود اشک
زیر خاک گریه هام خاک بشم
مثل شعر مرثیه از شب و گریه پرم
برای تموم شدن لحظه ها رو می شمرم


چشمای ساکت تو رنگ شبه
شبی که سرد و فردا نداره
شبی که باید بمیره زیر نور
مثل اون مرگی که اما نداره
کاش یکی حرف منو باور میکرد
کاش یکی می فهمید اندوه منو
کاش یکی تو بُهت تنهایی من
باورش می شد غم شکستنو
مثل شعر مرثیه از شب و گریه پرم
برای تموم شدن لحظه ها رو می شمرم

فاتح:

در دل کوه غروب
بر سر قله دور
قلعه ای از فولاد
قد کشیده سوی نور
کسی از این همه مرد
دستی از این همه دست
فاتح قلعه نشد نه به تدبیر و نه زور

روح من آن کوه است
دلم آن قلعه سخت
که ندارد به درون ترس شکست
هر دم از جوشش خشم
یا غم و کینه و مهر
میرود برج دلم دست به دست
آه ای عشق و امید ، ای فاتح
فتح کن قلعه فولاد دلم
دلم از کینه و نفرت پوسید
برس ای عشق بفریاد دلم

روح من آن کوه است
دلم آن قلعه سخت
که ندارد به درون ترس شکست
هر دم از جوشش خشم
یا غم و کینه و مهر
میرود برج دلم دست به دست
آه ای عشق و امید ، ای فاتح
فتح کن قلعه فولاد دلم
دلم از کینه و نفرت پوسید
برس ای عشق بفریاد دلم

کاشکی:

کاش با اندیشه ها بیگانه بودم
کاشکی دیوانه دیوانه بودم
کاشکی در رندی این مرد رندان
چاره گر با چاره ای رندانه بودم
کاشکی در رندی این مرد رندان
چاره گر با چاره ای رندانه بودم

کاشکی دیوانه بودم تا دلم غمگین نمیشد
یا چنین بر دوش صبرم بار غم سنگین نمیشد
من جهانی می پسندم خالی از هر ناروایی
دوست دارم زندگی را با صفای بی ریایی
کاشکی دیوانه بودم تا دلم غمگین نمیشد
یا چنین بر دوش صبرم بار غم سنگین نمیشد

کاش با اندیشه ها بیگانه بودم
کاشکی دیوانه دیوانه بودم
کاشکی در رندی این مرد رندان
چاره گر با چاره ای رندانه بودم
کاشکی در رندی این مرد رندان
چاره گر با چاره ای رندانه بودم

کاشکی دیوانه بودم تا دلم غمگین نمیشد
یا چنین بر دوش صبرم بار غم سنگین نمیشد
کاشکی دیوانه بودم تا دلم غمگین نمیشد
یا چنین بر دوش صبرم بار غم سنگین نمیشد

با تو بودن:

دکلمه}
رو لبات قصه عشقه تو چشات نور امیده
توی دست مهربونت رو گونه های جَوونت
پر از مهر پر از لطف پر از مژده و نویده

رو لبات قصه عشقه تو چشات نور امیده
توی دست مهربونت رو گونه های جوونت
پر از مهر پر از لطف پر از مژده و نویده
رو لبات قصه عشقه تو چشات نور امیده
توی دست مهربونت رو گونه های جوونت
پر از مهر پر از لطف پر از مژده و نویده

مژده اومدنت به خونه میده
مژده رونق آشیونه میده
مژده دیدن تو بودن با تو
با تو بودن با تو بودن ،
با تو بودن همه امیدمه
با تو بودن همه نیازمه نیازمه آه ه

دوست دارم من هر جا که هستم
با تو باشم با تو باشم
اگه هوشم اگه مستم با تو باشم با تو باشم
دوست دارم با تو باشم ، با تو بمیرم

رو لبات قصه عشقه تو چشات نور امیده
توی دست مهربونت رو گونه های جوونت
پر از مهر پر از لطف پر از مژده و نویده
رو لبات قصه عشقه تو چشات نور امیده
توی دست مهربونت رو گونه های جوونت
پر از مهر پر از لطف پر از مژده و نویده

گل حسرت:

مرا زیبا پرستی داده عشق و داده مستی
رنج هستی برده از یادم
ندارم ترسی از غم
تا که هر دم می رسد عشقش به فریادم
ندارم ترسی از غم
تا که هر دم می رسد عشقش به فریادم
چو او را می پرستم درکنار هر که هستم
نقش سنگم سرد و خاموشم
بغیر از یاد او هر یاد دیگر در جهان گشته فراموشم
بغیر از یاد او هر یاد دیگر در جهان گشته فراموشم

تو آنی خدایا که دانی خدایا
کسی که در همه وجودم بود ز یاد او نشانی
نکرده یکدم از محبت به من نگاه مهربانی
مرا زیبا پرستی داده عشق و داده مستی
رنج هستی برده از یادم
ندارم ترسی از غم
تا که هر دم می رسد عشقش به فریادم
ندارم ترسی از غم
تا که هر دم می رسد عشقش به فریادم
چو او را می پرستم درکنار هر که هستم
نقش سنگم سرد و خاموشم
بغیر از یاد او هر یاد دیگر در جهان گشته فراموشم
بغیر از یاد او هر یاد دیگر در جهان گشته فراموشم
بغیر از یاد او هر یاد دیگر در جهان گشته فراموشم

عمو نوروز:

اخماتو وا کن پسرو سرتو بالا کن دخترو
همگی بریم قاشق زنی حالا دیگه بسه دشمنی
مردم دیگه فال گوش نمی رن
چی شده که دارن می میرن
پسره خروس جنگی شده دختره دلش سنگی شده
دلخوری بسه ای ادما بهار می رسه ای ادما
بیا ای عمو نوروز برو ای غم امروز
الهی که برامون مبارک باشه هر روز
این فتنه و دعوا چی چیه این لحاف ملا چی چیه
بازی نکنین با فشفشه نکنه اتیش سوزی بشه
شب عید و چهار شنبه سوری
اون سالا نبودش این جوری
قاشق می زدیم که یار بیاد
هفت سین می چیدیم بهار بیاد
بیا ای عمو نوروز برو ای غم امروز
الهی که برامون مبارک باشه هر روز

خواستگاری:

هرچی میخوای مادر بگو از اون بگو بازم بگو
اون که نشون کردی برام ازش بگو تو مو به مو
گفتی که زلفونش سیاس خوشگله و خیلی بلاس
فرشته بهشتیه چشماش به این درشتیه
اما شنیدن نمیشه مانند دیدن همیشه
اول باید ببینمش شاید دل عاشقش بشه

مادر بریم خواستگاری میدونم آرزو داری
وقتی دیدم پسندیدم میذاریم قول و قراری
گفتی منو دوسم داره از همه چیم خبر داره
بله برون تموم که شد بروی چشم میگم آره
اما شنیدن نمیشه مانند دیدن همیشه
اول باید ببینمش شاید دل عاشقش بشه

هرچی میخوای مادر بگو از اون بگو بازم بگو
اون که نشون کردی برام ازش بگو تو مو به مو
گفتی که زلفونش سیاس خوشگله و خیلی بلاس
فرشته بهشتیه چشماش به این درشتیه
اما شنیدن نمیشه مانند دیدن همیشه
اول باید ببینمش شاید دل عاشقش بشه

مادر بریم خواستگاری میدونم آرزو داری
وقتی دیدم پسندیدم میذاریم قول و قراری
گفتی منو دوسم داره از همه چیم خبر داره
بله برون تموم که شد بروی چشم میگم آره
اما شنیدن نمیشه مانند دیدن همیشه
اول باید ببینمش شاید دل عاشقش بشه

صدای تو:

اومدی صداتو قربون این همه وفاتو قربون
می دونی که جات تو قلب یاره
پیش تو دلم بهاره عاشق روزگاره
اما روزگار وفا نداره
باز اومدی تو شعر من درد دلم تازه شده
شهر غریب و بی صدا از تو پر آوازه شده
اومدی صداتو قربون این همه وفاتو قربون
می دونی که جات تو قلب یاره
پیش تو دلم بهاره عاشق روزگاره
اما روزگار وفا نداره

گذشتمو زدی رقم همیشه تاریکی و غم
من که هنوز عشق تورو به عشق دنیا نمیدم
با تو میخوام یکی بشم خون تو رنگ خونمه
قلب تو شکل قلب من روح تو آشیونمه
قلب تو شکل قلب من روح تو آشیونمه
اومدی صداتو قربون این همه وفاتو قربون
می دونی که جات تو قلب یاره
پیش تو دلم بهاره عاشق روزگاره
اما روزگار وفا نداره

نبض منی که میزنی به زندگیم اشاره کن
سایه تو از سرم نگیر سایه تو پر ستاره کن
با تو میخوام یکی بشم خون تو رنگ خونمه
قلب تو شکل قلب من روح تو آشیونمه
قلب تو شکل قلب من روح تو آشیونمه
اومدی صداتو قربون این همه وفاتو قربون
می دونی که جات تو قلب یاره
پیش تو دلم بهاره عاشق روزگاره
اما روزگار وفا نداره
اما روزگار وفا نداره

تا تو رو دیدم:

تا تو رو دیدم یار تا تو رو دیدم
جامه دریدم یار تا تو رو دیدم
جامه دریدم یار تا تو رو دیدم
تا تو رو دیدم یار جامه دریدم
سخنای کم و زیاد ای پریزاد
از تو شنیدم یار تا تو رو دیدم
سخنای کم و زیاد ای پریزاد
از تو شنیدم یار تا تو رو دیدم
جامه دریدم یار تا تو رو دیدم
جامه دریدم یار تا تو رو دیدم
عاشق و زارت منم
مونس و یارت منم
صید شکارت منم
تا تو رو دیدم یار
عاشق و زارت منم
مونس و یارت منم
صید شکارت منم
تا تو رو دیدم یار
سخنای کم و زیاد ای پریزاد
از تو شنیدم یار تا تو رو دیدم
جامه دریدم یار تا تو رو دیدم
جامه دریدم یار تا تو رو دیدم

از من جدایی مکن نا آشنایی مکن
گل بی وفایی مکن تا تو رو دیدم
از من جدایی مکن نا آشنایی مکن
گل بی وفایی مکن تا تو رو دیدم
سخنای کم و زیاد ای پریزاد
از تو شنیدم یار تا تو رو دیدم
جامه دریدم یار تا تو رو دیدم
جامه دریدم یار تا تو رو دیدم

ای پریزاد مرا دادی بر باد چرا
نکردی شاد مرا تا تو رو دیدم
ای پریزاد مرا دادی بر باد چرا
نکردی شاد مرا تا تو رو دیدم
سخنای کم و زیاد ای پریزاد
از تو شنیدم یار تا تو رو دیدم
جامه دریدم یار تا تو رو دیدم
تا تو رو دیدم یار جامه دریدم
سخنای کم و زیاد ای پریزاد
از تو شنیدم یار تا تو رو دیدم
سخنای کم و زیاد ای پریزاد
از تو شنیدم یار تا تو رو دیدم
جامه دریدم یار تا تو رو دیدم
تا تو رو دیدم یار جامه دریدم
جامه دریدم یار تا تو رو دیدم
تا تو رو دیدم یار جامه دریدم

رقیب:

خدایا خیر نبینه از جوونیش
رغیبم اونکه این دل رو صوظوندش
کجا رفطح است وای کجا رفطه اثط
آی انساف و مروط که من رنجش برم
اون باشه یارش
که من رنجش برم اون باشه یارش

یه روز اون غنچه بود من باغبونش
چه زحمت ها کشیدم من به پایش
شدش غنچه گلی زیبا تر از گل
چه قد و قامتی جونم فدایش
یه دل نه صد عاشق گشتم ای کاش
چی میشد می شنیدم باز صدایش
آی صدایش آی صدایش آی صدایش

یه روز بادی وزید طوفان به پا شد
به یاری دل سپرد از من جدا شد
چه آشوبی نمیدونی بپا شد
که عمر و زندگیم رفت و فنا شد
فنا شد آی فنا شد آی فنا شد
فنا شد آی فنا شد آی فنا شد
فنا شد آی فنا شد آی فنا شد

قصه ما:

چه کسی میخواهد من و تو ما نشویم
چه کسی میخواهد من و تو ما نشویم
خانه اش ویران باد
خانه اش ویران باد
من اگر ما نشوم تنهایم
تو اگر ما نشوی خویشتنی
از کجا که من و تو شور یکپارچگی را باز در شهر بر پا نکنیم
از کجا که من و تو مشت رسوایان را وا نکنیم
چه کسی میخواهد من و تو ما نشویم
چه کسی میخواهد من و تو ما نشویم
خانه اش ویران باد
خانه اش ویران باد


من اگر برخیزم
تو اگر برخیزی
همه بر میخیزند
من اگر بنشینم
تو اگر بنشینی
چه کسی برخیزد
چه کسی با دشمن بستیزد

چه کسی میخواهد من و تو ما نشویم
چه کسی میخواهد من و تو ما نشویم
خانه اش ویران باد
خانه اش ویران باد

خاک خسته:

صدای بارون

بوی موهات زیر بارون
بوی گندم زار نمناک
بوی سبزه زار خیس
بوی خیس تن خاک

جاده های مهربونی
رگای آبی دستات
غم بارون غروب
ته چشمات تو صدات
قلب تو شهر گل یاس
دست تو بازار خوبی
اشک تو بارون روی
مرمر دیوار خوبی
ای گِل آلوده گُل من
ای تن آلوده دل پاک
دل تو قبله این دل
تن تو ارزونی خاک
تن تو ارزونی خاک
بوی موهات زیر بارون
بوی گندم زار نمناک
بوی شوره زار خیس
بوی خیس تن خاک


یاد بارون و تن تو
یاد بارون و تن خاک
بوی گُل تو شوره زار
بوی خیس تن خاک
همیشه صدای بارون
صدای پای تو بوده
هم دم تنهاییام
قصه های تو بوده
وقتی که بارون می باره
تو رو یاد من می یاره
یاد گلبرگای خیس
روی خاک شوره زاره
ای گل آلوده گل من
ای تنا لوده دل پاک
دل تو قبله این دل
تن تو ارزونی خاک
تن تو ارزونی خاک
تن تو ارزونی خاک
تن تو ارزونی خاک

بهار من گذشته شاید

چرا تو جلوه ساز این بهار من نمی شوی
چه بوده ان گناه من که یار من نمی شوی
بهار من گذشته شاید
شکوفه جمال تو شکفته در خیال من
چرا نمکنی نظر به زردی جمال من
بهار من گذشته شاید
تو را چه حاجت نشانه من
تویی که پا نمی نهی به خانه من
چه بهتر آن که نشنوی ترانه من
نه قاصدی که از تو ارد گهی به سوی من سلامی
نه رهگذاری که از تو ارد گهی به سوی من پیامی
بهار من گذشته شاید
غمت چو کوهی به شانه من
ولی تو بی غم از غم شبانه من
چو نشنوی فغان عاشقانه من
خدا تو را از من نگیرد ندیدم از تو گر چه خیری
به یاد عمر رفته گر یم کنون که شمع بزم غیری
بهار من گذشته شاید

شب ویرونی:

اونکه تویه خمار تل عمرشو باخت و پوسید
اونکه تو پیله سکوت تار شکستم تنید
به اولین دقایق آسودگی رسیده
به قیمت یه عمر عذاب آسودگی خریده
امشب شب ویرونی کوه بزرگ درده
کسی که یک عمر سوخت و ساخت مهمون خاک سردِ
مهمون خاک سردِ


یه سایبون داشت و یه سقف اما چه زود خراب شد
دارو ندار هر چی بود یکی یکی بر آب شد
پشت به گذشته کرد و باز قصه تازه ای ساخت
عاشق شد و تو این قمار دارو ندار شو باخت
امشب شب ویرونی کوه بزرگ درده
کسی که یک عمر سوخت و ساخت مهمون خاک سردِ
مهمون خاک سردِ


حتی اگه هزار دفعه آدم بدنیا بیاد
انگار که سرنوشتشو از پیش نوشتن براش
حتی اگه یه شب تو خواب آسودگی رو خواب دید
روز مصیبت روز درد روز عذاب فرداش
امشب شب ویرونی کوه بزرگ درده
کسی که یک عمر سوخت و ساخت مهمون خاک سردِ
مهمون خاک سردِ
امشب شب ویرونی کوه بزرگ درده
کسی که یک عمر سوخت و ساخت مهمون خاک سردِ
مهمون خاک سردِ

مناجات:

خداوندا از چه دوزخ را افریده ای دوری و که داشتی
چه میسوزی زاتشم روزی تاغم عشقی دردلم گذاشتی
خداوندا تا سحر هر شب مست ومدهوشم با دلی شکسته
نه راهی تا بال وپر گیرم زین قفس دیگر با دوبال بسته

به میخونه با می ومینا گفتگو دارم شب زبی پناهی
تو میدونی خورده سنگ غم ازجهان عمری دل زبی گناهی
به محشر هم دامنت گیرم پرسم ای خالق حاصل از وجودم
در این دنیا هم در ان دنیا اینچنین سوزی از چه تار و پودم

به میخونه با می ومینا گفتگو دارم شب زبی پناهی
تو میدونی خورده سنگ غم ازجهان عمری دل زبی گناهی
به محشر هم دامنت گیرم پرسم ای خالق حاصل از وجودم
در این دنیا هم در ان دنیا اینچنین سوزی از چه تار و پودم

مستی

آهای مستای عاشق چه حالی داره مستی
چه حالی داره وقتی کسی رو می پرستی
خدا رو میشه تو مستی صدا کرد
برای قلب عاشقها دعا کرد
تو مستی غصه ها با دل غریبند
غمها رو میشه با مستی رها کرد
آهای مستای عاشق چه حالی داره مستی
چه حالی داره وقتی کسی رو می پرستی
آهای دلبر که بردی دل ز دستم
خیال کردی که من دور از تو هستم
تو یی در جام می با من دمادم
تو هستی با من و من با تو مستم
بیا مستانه بر دنیا بخندیم به این دنیای وانفسا بخندیم
بیا عهدی ببندیم عاشقونه به این شبهای بیفردا بخندیم
غمها رو میشه با مستی رها کرد
آهای مستای عاشق چه حالی داره مستی
چه حالی داره وقتی کسی رو می پرستی
آهای دلبر که بردی دل ز دستم
خیال کردی که من دور از تو هستم
تو یی در جام می با من دمادم
تو هستی با من و من با تو مستم
بیا مستانه بر دنیا بخندیم به این دنیای وانفسا بخندیم
بیا عهدی ببندیم عاشقونه به این شبهای بیفردا بخندیم
خدا رو میشه تو مستی صدا کرد
برای قلب عاشقها دعا کرد
تو مستی غصه ها با دل غریبند
غمها رو میشه با مستی رها کرد
آهای مستای عاشق چه حالی داره مستی
چه حالی داره وقتی کسی رو می پرستی

تکرار

من از تکرار حرف عاشقانه
من از گریان شدن با هر بهانه
سکوت کوچه را در هم شکستن
از آن فریاد دلگیر شبانه

به عشقی روز و شب پابند بودن را نمی خواهم
اسیر سحر یک لبخند بودن را نمی خواهم
غمی جانکاه بی اندازه می خواهم
من عشقی تازه می خواهم


در آتش سوختن و پروانه بودن
اسیر ساغر و میخانه بودن
میان باور و ناباوریها
غزلهای جدایی را سرودن

نمی خواهم نمی خواهم
من این حال و هوای عشق دیرین را
پریشان حالی فرهاد و شیرین را

غمی جانکاه بی اندازه می خواهم
من عشقی تازه می خواهم


به گریه لحظه را در سینه کشتن
مسیحا گشتن و از جان گذشتن
فضای خانه را ویرانه کردن
ز خود بیگانه و تنها نشستن

نمی خواهم همان باشم که بودم
گذشتم از گذشته ها وجودم
غمی جانکاه بی اندازه می خواهم
من عشقی تازه می خواهم


من از تکرار حرف عاشقانه
من از گریان شدن با هر بهانه
سکوت کوچه را در هم شکستن
از آن فریاد دلگیر شبانه

به عشقی روز و شب پابند بودن را نمی خواهم
اسیر سحر یک لبخند بودن را نمی خواهم
غمی جانکاه بی اندازه می خواهم
من عشقی تازه می خواهم

صدای بارون